pandemonium
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] pandemonium (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce; chaos, zamieszanie
- (1.2) królestwo władcy piekieł i demonów
- odmiana:
- (1.1-2) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik pandemonium dopełniacz pandemonium celownik pandemonium biernik pandemonium narzędnik pandemonium miejscownik pandemonium wołacz pandemonium
- przykłady:
- (1.1) Istne pandemonium z kolei wybuchło, kiedy w oknie budynku pojawił się sam Kaka… (z Internetu)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. pandémonium, ang. pandemonium[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pandemonium
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] pandemonium (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˌpandɪˈməʊnɪəm/
- amer. IPA: /ˌpændəˈmoʊniəm/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pandemonium[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Tomasz Wyżyński, Nowy praktyczny słownik angielsko-polski i polsko-angielski, s. 332, Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-054-9.
