czyściec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czyściec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑], ASyśćec], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel.  w niektórych wyznaniach chrześcijańskich: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; zob.  też czyściec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nasza babcia modli się za wszystkie dusze cierpiące w czyśćcu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pokutować / przebywać / być / … w czyśćcu • trafić / iść / … do czyśćca
synonimy:
antonimy:
(1.1) piekło, niebo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  czyściciel m 
czas.  czyścić ndk. 
przym.  czyśćcowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) czes.  čistec < kalka z łac.  purgatorium[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 29.