patrzeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

patrzeć (język polski)[edytuj]

oni patrzą (1.1) na nas
wymowa:
IPA[ˈpaṭʃɛʨ̑], AS[paṭšeć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) kierować oczy na coś lub na kogoś

czasownik niedokonany zwrotny patrzeć się

(2.1) pot. patrzeć
odmiana:
(1.1) aspekt dokonany popatrzeć
przykłady:
(1.1) Nie patrzył na mnie, kiedy to mówił.
składnia:
(1.1) patrzeć na / pod / za / przed + B. • patrzeć znad / zza + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spoglądać, oglądać, przyglądać się, obserwować, gapić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. patrzałki nm.-os., patrzenie n, wypatrywanie n, przypatrywanie n
czas. wypatrzeć dk., przypatrywać ndk.
związki frazeologiczne:
jak się patrzypatrzeć jak cielę na malowane wrota / patrzeć jak wół na malowane wrotapatrzeć z górypatrzeć przez palcepatrzeć przez różowe okularypatrzeć wilkiempatrzeć z góry
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: