dusza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dusza (język polski)


wymowa: IPA: [ˈduʃa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. pojęcie obejmujące istotę życia człowieka, mające wpływ na jego własne zachowanie, będące tym, co jest odpowiedzialne przed siłą wyższą, np. Bogiem (w niektórych religiach także zwierząt). Zobacz też dusza w Wikipedii.
(1.2) przen. człowiek, osoba
(1.3) przen. duch, istota czegoś
(1.4) metalowa część dawnego żelazka, którą podgrzewano na ogniu, a następnie umieszczano wewnątrz niego zapewniając wysoką temperaturę

odmiana: (1) lp dusz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Chrześcijanie wierzą, że dusza jest nieśmiertelna.
(1.2) W tej głuszy nie uświadczysz żadnej duszy.
(1.3) Ta praca jest nudna, bezsensowna... Po prostu nie ma w niej duszy!"
(1.4) Na strychu znalazłam dusze do starego żelazka.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) duch; (1.3) duch
antonimy: (1.1) ciało
wyrazy pokrewne: (1.1-3) zdrobn. duszyczka, duszka; rzecz. duch, duszpasterz, duszpasterstwo; przym. zaduszny, duszpasterski
związki frazeologiczne: bratnia dusza, całą duszą, ciężko na duszy, nieczysta dusza, wkładać w coś całą duszę, z duszą na ramieniu, zbłąkana dusza; (1.1) sprzedać duszę diabłu; (1.2) martwa dusza; (1.3) dusza towarzystwa
etymologia: (1.1) od duch
uwagi:
tłumaczenia: (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → duch

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/dusza”