dusza
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dusza (język polski)
wymowa: IPA: [ˈduʃa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rel. pojęcie obejmujące istotę życia człowieka, mające wpływ na jego własne zachowanie, będące tym, co jest odpowiedzialne przed siłą wyższą, np. Bogiem (w niektórych religiach także zwierząt). Zobacz też dusza w Wikipedii.
- (1.2) przen. człowiek, osoba
- (1.3) przen. duch, istota czegoś
- (1.4) metalowa część dawnego żelazka, którą podgrzewano na ogniu, a następnie umieszczano wewnątrz niego zapewniając wysoką temperaturę
odmiana: (1) lp dusz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Chrześcijanie wierzą, że dusza jest nieśmiertelna.
- (1.2) W tej głuszy nie uświadczysz żadnej duszy.
- (1.3) Ta praca jest nudna, bezsensowna... Po prostu nie ma w niej duszy!"
- (1.4) Na strychu znalazłam dusze do starego żelazka.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) duch; (1.3) duch
antonimy: (1.1) ciało
wyrazy pokrewne: (1.1-3) zdrobn. duszyczka, duszka; rzecz. duch, duszpasterz, duszpasterstwo; przym. zaduszny, duszpasterski
związki frazeologiczne: bratnia dusza, całą duszą, ciężko na duszy, nieczysta dusza, wkładać w coś całą duszę, z duszą na ramieniu, zbłąkana dusza; (1.1) sprzedać duszę diabłu; (1.2) martwa dusza; (1.3) dusza towarzystwa
etymologia: (1.1) od duch
uwagi:
tłumaczenia: (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → duch
- angielski: (1.1) soul
- chorwacki: (1.1) duša f
- duński: (1.1,2) sjæl w
- esperanto: (1.1) animo; (1.2-3) spirito
- francuski: (1.1) âme f
- grecki: (1.1) ψυχή f
- hiszpański: (1.1) alma f
- jidysz: (1.1-3) נשמה f (neszome), נפֿש n (nefesz)
- łaciński: (1.1) anima f
- niemiecki: (1.1-2) Seele f
- rosyjski: (1.1-2) душа (dusza) f
- włoski: (1.1) spirito m, ànima f

