słońce

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Słońce

[edytuj] słońce (język polski)

zachód słońca (1.1)


wymowa: IPA: [ˈswɔɲʦɛ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gwiazda widoczna z Ziemi na niebie
(1.2) każda gwiazda
(1.3) obszar, powierzchnia oświetlona przez słońce (1.1)
(1.4) pieszczotliwie o osobie

odmiana: (1.1) lp  słońc|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; blm ; (1.2-4) lp  jak (1.1); lm  ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1) Chyba będzie padał deszcz, bo słońce skryło się za czarnymi chmurami.
(1.2) Galaktyka składa się z miliardów słońc.
(1.3) Kot wygrzewał się na słońcu.
(1.2) Przytul mnie, moje słońce!

składnia:
kolokacje: (1.1) słońce wschodzi/zachodzi, wschód/zachód słońca; słońce świeci, słońce grzeje/praży/przygrzewa; słońce razi w oczy, oślepia; patrzeć pod słońce = patrzeć na coś w kierunku, w którym widać również słońce; słońce wskazuje jakiś kierunek (południe/wschód/...); coś jest w (pełnym) słońcu = coś znajduje się na tle słońca; (1.3) leżeć/być/... na/w słońcu
synonimy: (1.2) gwiazda
antonimy: (1.1) księżyc; (1.3) cień
wyrazy pokrewne: przym.  słoneczny, przeciwsłoneczny; rzecz.  słonecznik; zdrobn.  słonko, słoneczko
związki frazeologiczne: jasne jak słońce, z motyką na słońce, pod słońcem, nie chwal dnia przed zachodem słońca
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/s%C5%82o%C5%84ce”