żółć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żółć (język polski)
| żółć (1.3) |
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. wydzielina wątrobowa; zob. też żółć w Wikipedii
- (1.2) przen. gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja
- (1.3) rzad. kolor żółty
czasownik, forma pochodna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik żółć dopełniacz żółci celownik żółci biernik żółć narzędnik żółcią miejscownik żółci wołacz żółci - (1.3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żółć żółcie dopełniacz żółci żółci celownik żółci żółciom biernik żółć żółcie narzędnik żółcią żółciami miejscownik żółci żółciach wołacz żółci żółcie
- przykłady:
- (1.2) Chciał wylać żółć, która się w nim zebrała, na głowę Stasia. (H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) złość
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. żółty, żółtawy, żółciutki, żółciuchny, żółciowy
- przysł. żółto
- rzecz. żółtość, żółtko
- czas. żółcić
- związki frazeologiczne:
- żółć kogoś zalewa • żółć się w kimś gotuje
- etymologia:
- uwagi:
- jest to najdłuższy wyraz w języku polskim złożony wyłącznie ze znaków diakrytycznych
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żółty
- angielski: (1.1) bile, gall
- czeski: (1.1) žluč
- esperanto: (1.1) galo
- francuski: (1.1-2) bile f
- hiszpański: (1.1-2) bilis f
- holenderski: (1.1) gal f/m
- łaciński: (1.1-2) bilis f
- niemiecki: (1.1) Galle f
- nowogrecki: (1.1-2) χολή f
- rosyjski: (1.1) жёлчь
- szwedzki: (1.1) galla w
- węgierski: (1.1) epe
- wilamowski: (1.1) gołł f
- włoski: (1.1) bile
- źródła:
