brąz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] brąz (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stop miedzi z cyną, także: stopy miedzi z innymi metalami; zob. zobacz też brąz w Wikipedii

(1.2) przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

(1.3) kolor brązowy (kolor brązu)

(1.4) epoka brązu; zob. zobacz też epoka brązu w Wikipedii

(1.5) sport. termin sportowy brązowy medal

odmiana: lp liczba pojedyncza brąz, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) W muzeum zgromadzono popiersia z brązu portretujące znanych Polaków.

(1.2) Postanowiłem zorganizować wystawę własnoręcznie wykonanych brązów.

(1.3) W salonie biel ścian kontrastuje z ciepłym brązem.

(1.4) Te cenne znaleziska datuje się na wczesny brąz.

(1.5) To już piąty brąz w jego karierze sportowej.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ cynowy/aluminiowy/berylowy/ołowiowy, odlew/statua/rzeźba/posąg/okucia/uchwyt z ~u, rzeźbić w ~ie; (1.2) kolekcjonować/czyścić ~y; (1.3) odcienie ~u; (1.4) wczesny/późny ~, schyłek ~u
synonimy: (1.1) spiż; (1.3) beż
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik brązownictwo, brązownik; przym. przymiotnik brązowawy, brązowniczy, brązowy; czas. czasownik brązować, brązowić, brązowić się, brązowieć/zbrązowieć; przysł. przysłówek brązowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) bronze; (1.3) bronze, brown
• duński: (1.1) bronze; (1.3) bronzefarve, brun; (1.4) bronzealder w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) bronzo; (1.2) bronzaĵo; (1.3) bruno; (1.4) bronzepoko
• francuski: (1.1) bronze m rodzaj męski
• grecki: (1.1) χαλκός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) bronce m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) bronzo
• łaciński: (1.1-2) aes n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Bronze f rodzaj żeński; (1.3) Braun n rodzaj nijaki; (1.4) Bronzezeit f rodzaj żeński