proton

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Proton

Spis treści

[edytuj] proton (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) element budujący jądra atomowe, ma ładunek dodatni; zob.  też proton w Wikipedii

odmiana:
przykłady:

(1.1) przykład

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) eletron, neutron
wyrazy pokrewne: przym.  protonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] proton (język angielski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) proton

odmiana: (1) lm  protons
przykłady:

(1.1) przykład → tłumaczenie

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] proton (język duński)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) proton

odmiana: (1.1) en proton, protonen, protoner, protonerne
przykłady:

(1.1) Protonen er en positivt ladet partikel.Proton to cząsteczka naładowana dodatnio.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) elektron, neutron
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] proton (interlingua)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) proton

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!