czerń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czerń (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1-4) lp czer|ń, ~ni, ~ni, ~ń, ~nią, ~ni, ~ni; (1.1-2) lm ~nie, ~ni, ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie; (1.3-4) bez lm przykłady:
- (1.1) Malarze impresjonistyczni stronili od czerni.
- (1.2) Czerń żelazowa występuje w stanie naturalnym, jak również otrzymywana jest na drodze syntetycznej.
- (1.3) Po śmierci męża przez długi czas chodziła w czerni.
- (1.4) Niestrudzony wędrowiec wyruszył w czerń nocy.
składnia:
kolokacje: (1.1) aksamitna/smolista/głęboka/intensywna ~; (1.2) ~ anilinowa/żelazowa; (1.3) chodzić w czerni, nosić ~, postać w czerni; (1.4) nieprzenikniona ~ nocy/grobowca/podziemia
synonimy: (1.4) ciemność
antonimy: (1.1-3) biel; (1.4) jasność
wyrazy pokrewne: zob. czarny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
