zieleń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zieleń (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʑɛlɛ̃ɲ], AS: [źelẽń], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kolor zielony
- (1.2) zielony barwnik
- (1.3) skupisko zielonych roślin (trawy, drzew, krzewów)
- (1.4) zielone części roślin
- (1.5) ubranie w kolorze zielonym
odmiana: (1.1-5) lp ziele|ń, ~ni, ~ni, ~ń, ~nią, ~ni, ~ni; (1.1-2) lm ~nie, ~ni, ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie; (1.3-5) bez lm przykłady:
- (1.1) Aby oddać głębię oceanu, malarka użyła głównie chłodnych zieleni.
- (1.2) Swą barwę cukierki zawdzięczają dodatkowi zieleni brylantowej.
- (1.3) Zamieszkamy na pięknym osiedlu położonym wśród zieleni.
- (1.4) W Zielone Świątki domy ozdabia się zielenią.
- (1.5) Hrabina chodziła w zieleni i nosiła najdroższą biżuterię.
składnia:
kolokacje: (1.1) odcienie zieleni; (1.2) ~ brylantowa/malachitowa/diamentowa; (1.3) miejska ~, pielęgnować/niszczyć ~
synonimy: (1.1) turkusowy, szmaragdowy, oliwkowy; (1.3) roślinność
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. zielony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
