trefl

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trefl (język polski)[edytuj]

as trefl (1.1)
wymowa:
IPA[trɛfl̥], AS[trefl̦], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

w użyciu przymiotnikowym

(2.1) należący do trefli (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1) lp trefl m, trefl f, trefl n; lm trefl m.-os., trefl nm.-os.; nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) Miałem w ręku pięć trefli.
(2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać / wistować / wyjść w trefle
(2.1) as / dwójka / trójka / walet / dama / król trefl
synonimy:
(1.1) żołądź, reg. śl. krojc
(2.1) treflowy, żołędny
antonimy:
(1.1) karo, kier, pik
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trefelek
przym. treflowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. trèflekoniczyna
uwagi:
(2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło trefl w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.