- wymowa:
- IPA: [trɛfl̥], AS: [trefl̦], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie wymowa ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru
w użyciu przymiotnikowym
- (2.1) należący do trefli (1.1)
- odmiana:
- (1.1) lp liczba pojedyncza trefl|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~i[1], ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
- (2.1) lp liczba pojedyncza trefl m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, trefl f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, trefl n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org; lm liczba mnoga trefl m.-os. rodzaj męskoosobowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, trefl nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org; nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Miałem w ręku pięć trefli.
- (2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grać/wistować/wyjść w trefle
- (2.1) as/dwójka/trójka/…/walet/dama/król trefl
- synonimy:
- (1.1) żołądź, reg. śl. regionalizm śląski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org krojc
- (2.1) treflowy, żołędny
- antonimy:
- (1.1) karo, kier, pik
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org trefelek
- przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org treflowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. francuski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org trèfle → koniczyna
- uwagi:
- (2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło trefl w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
