trefl

[edytuj] trefl (język polski)

as trefl (1.1)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

przymiotnik

(2.1) należący do trefli (1.1)

odmiana: (1.1) lp trefl, ~a, ~owi, ~(a), ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~i/~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e; (2.1) nieodmienne
przykłady:

(1.1) Miałem w ręku pięć trefli.

(2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.

składnia:
kolokacje: (1.1) grać/wistować/wyjść w trefle; (2.1) as/dwójka/trójka/.../walet/dama/król trefl
synonimy: (1.1) żołądź, śląsk. krojc; (2.1) treflowy
antonimy: (1.1) karo, kier, pik
wyrazy pokrewne: (1, 2) przym. treflowy
związki frazeologiczne:
etymologia: z franc. trefle (koniczyna)
uwagi: (2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
tłumaczenia: