karo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] karo (język polski)
as karo (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; zob. też karo w Wikipedii
- (1.2) dekolt w kształcie kwadratu
przymiotnik
odmiana: (1.1) nieodm. lub lp kar|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ze, ~ze; lm ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a; (2.1) nieodm. przykłady:
- (1.1) Miałem w ręku pięć kar.
- (1.2) Na sylwestra kupiła czarną sukienkę karo.
- (2.1) Dołożyłem dwójkę karo.
składnia:
kolokacje: (1.1) grać/wistować/wyjść w kara; (2.1) as/dwójka/trójka/.../walet/dama/król karo
synonimy: (1.1) dzwonek m, poduszka, reg. pozn. szalek, reg. śl. szel; (2.1) karowy
antonimy: (1.1) trefl, kier, pik
wyrazy pokrewne: (1, 2) przym. karowy
związki frazeologiczne:
etymologia: franc. carreau (kwadracik)[1]
uwagi: (2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku tłumaczenia:
- angielski: (1.1) diamonds lm
- duński: (1.1) ruder w; (2.1) ruder
- esperanto: (1.1) karoo; (2.1) karoa
- interlingua: (1.1) diamante
- niemiecki: (1.1) Karo n
- szwedzki: (1.1) ruter w
źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] karo (esperanto)
znaczenia:
morfem
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. karoo; przym. karoa
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: