karo

karo (język polski)

karo (1.1)

as karo (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkarɔ], AS: [karo] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) karc. termin karciany kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; zob. zobacz też karo w Wikipedii

(1.2) dekolt w kształcie kwadratu

przymiotnik

(2.1) należący do kar (1.1)

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny lub

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karo	kara
dopełniacz	kara	kar
celownik	karu	karom
biernik	karo	kara
narzędnik	karem	karami
miejscownik	karze	karach
wołacz	karze	kara

(2.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Miałem w ręku pięć kar.

(1.2) Na sylwestra kupiła czarną sukienkę karo.

(2.1) Dołożyłem dwójkę karo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać / wistować / wyjść w kara

(2.1) as / dwójka / trójka / … / walet / dama / król karo • jeden (raz) / dwa / trzy / cztery karo (w licytacji brydżowej)

synonimy:

(1.1) dzwonek, poduszka, reg. pozn. regionalizm poznański szalek, reg. śl. regionalizm śląski szel

(2.1) karowy

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik karowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski carreau → kwadracik

uwagi:

(2.1) zawsze po rzeczowniku lub liczebniku

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) diamonds lm liczba mnoga
• duński: (1.1) ruder w rodzaj wspólny; (2.1) ruder
• esperanto: (1.1) karoo; (2.1) karoa
• fiński: (1.1) ruutu
• interlingua: (1.1) diamante
• niemiecki: (1.1) Karo n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1) káro
• szwedzki: (1.1) ruter w rodzaj wspólny

źródła:

karo (esperanto (morfem))

karo (1.1)

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) karc. termin karciany karo

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik karoo

przym. przymiotnik karoa

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: