ogon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ogon (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zool. część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów; zob. też ogon (anatomia) w Wikipedii
- (1.2) końcowa część jakiegoś przedmiotu
- (1.3) pot. długa kolejka
- (1.4) przen. w środowisku aktorskim rola drugoplanowa, na poły statystowanie
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogon ogony dopełniacz ogona ogonów celownik ogonowi ogonom biernik ogon ogony narzędnik ogonem ogonami miejscownik ogonie ogonach wołacz ogonie ogony
- przykłady:
- (1.1) Ten pies wesoło merda ogonem.
- (1.2) Ogon samolotu. Ogon komety.
- (1.3) Do sklepu od rana oczekuje długi ogon klientów.
- (1.4) Ogonów nikt grać nie lubi.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) merdać / machać ogonem • mieć / posiadać ogon
- (1.2) znajdować się / być w ogonie
- (1.3) stać / wyczekiwać w ogonie
- (1.4) grać / grywać ogony • dostać ogony
- związki frazeologiczne:
- odwracać kota ogonem • trząść się jak barani ogon • łapać dwie sroki za ogon • przyczepić się jak rzep do psiego ogona • koński ogon • schować ogon pod siebie • siedzieć komuś na ogonie • wlec się w ogonie
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tail; (1.2) tail; (1.3) queue
- arabski: (1.1) ذنب, ذيل
- bułgarski: (1.1,3) опашка f
- duński: (1.1) hale w; (1.2) hale w; (1.3) kø w
- esperanto: (1.1) vosto
- francuski: (1.1-3) queue f
- hiszpański: (1.1-3) cola f; (1.1) rabo m
- islandzki: (1.1) sporður (ryby), tagl (konia), stél (ptaka), hali (krowy), skott (psa), rófa (kota) (1.3) biðröð
- japoński: (1.1) 尻尾 (しっぽ)
- łaciński: (1.1) cauda f, coda f
- macedoński: (1.1) опашка f
- niemiecki: (1.1) Schwanz m; (1.2) Schwanz m; (1.3) Schlange f
- nowogrecki: (1.1-3) ουρά f
- ormiański: (1.1) ագի, պոչ
- portugalski: (1.1-1.2) rabo m, cauda f
- rosyjski: (1.1,3) хвост m
- szwedzki: (1.1) svans w
- ukraiński: (1.1,3) хвіст m
- węgierski: (1.1) farok
- włoski: (1.1) coda f
- źródła:
[edytuj] ogon (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- огон
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) ogień
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
