bażant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: bažant

[edytuj] bażant (język polski)

bażant (1.1)


wymowa: IPA: [ˈbaʒant] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  Phasianus, dziki ptak żyjący na polach; zob.  też bażant w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  baż|ant, ~anta, ~anta, ~antowi, ~antem, ~ancie, ~ancie; lm  bażan|ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:

(1.1) Hrabiemu powiodło się na polowaniuupolował pięknego bażanta.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) reg. śl.  fazan
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  bażanciarnia, bażantarnia; przym.  bażanci
związki frazeologiczne:
etymologia: czes.  bažant, śwn.  fasant, śwn.  fasan, z płac.  phasianus, z gr.  φασιανός ὄρνις (Phasianós órnis) (ptak fazjański), od rzeki gr.  Φάσις (Phásis)[1]
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki tłumaczenia:

źródła:

  1. hasło bażant w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.