kochanie

kochanie (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔˈxãɲɛ], AS: [koχãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni…  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. rzeczownik od: kochać

(1.2) osoba ukochana

wykrzyknik

(2.1) zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii

odmiana:

(1.1-2) lp liczba pojedyncza kochani|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; blm bez liczby mnogiej

(2.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Od tego kochania całkiem już straciła głowę. Nie zdziwię się, jak zawali studia.

(1.2) Kupuję zawsze wołowinę, bo moje kochanie nie jada innego mięsa.

(2.1) Kochanie, co u ciebie?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) miłość

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik kochany, zakochany

czas. czasownik kochać

ims. imiesłów kochany

rzecz. rzeczownik zakochany m.-os. rodzaj męskoosobowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2, 2.1) darling, sweetheart
• arabski: (2.1) (do mężczyzny) حبيبي
• białoruski: (1.1) каханне
• fiński: (1.2) kulta
• francuski: (1) chéri, chérie
• hiszpański: (1.1) querer
• islandzki: (1.2) elska
• jidysz: (1.2) ליובע f rodzaj żeński (ljube); (2.1) ליובטשע (ljubcze), ליובעליו (ljubelju), ליובעניו (ljubenju)
• nowogrecki: (1.1) έρωτας, αγάπη; (1.2) μωρό, αγάπη
• turecki: (2.1) aşkım
• ukraiński: (1.1) кохання
• włoski: (1.1-2) amore

źródła: