kochanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kochanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔˈxãɲɛ], AS[koχãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni…  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: kochać (nazwa czynności)
(1.2) osoba ukochana

wykrzyknik

(2.1) zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii
odmiana:
(1.1-2) blm ,
(2.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1) Od tego kochania całkiem już straciła głowę. Nie zdziwię się, jak zawali studia.
(1.2) Kupuję zawsze wołowinę, bo moje kochanie nie jada innego mięsa.
(2.1) Kochanie, co u ciebie?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) miłość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  kochany, zakochany
czas.  kochać
ims.  kochany
rzecz.  zakochany m.-os. , kochanek m.-os. , kochanka f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: