mecz

mecz (język polski)

mecz (1.1) piłkarski

wymowa:

IPA: [mɛʧ̑], AS: [meč] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza mecz, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~ów/pot. potocznie~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e

przykłady:

(1.1) W ostatnim meczu między drużynami Czarnych i Szybkich padł remis 1:1 (jeden do jednego).

(1.1) Nasza drużyna przegrała mecz finałowy i zdobyła srebrny medal.

(1.1) Pijany komentator przegapił bramkę dla Polski i do końca pierwszej połowy meczu podawał zły wynik.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mecz o puchar/mistrzostwo; grać w meczu; wygrać/zremisować/przegrać mecz; mecz piłkarski/piłki nożnej/hokejowy/hokeja/...; mecz kończy się remisem/zwycięstwem/porażką; mecz finałowy/półfinałowy/ligowy/międzypaństwowy; mecz rewanżowy; mecz wyjazdowy/na wyjeździe (= na boisku przeciwnika), mecz u siebie (= na swoim boisku)

synonimy:

(1.1) spotkanie, gra

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik przedmeczowy

związki frazeologiczne:

(1.1) mecz o pietruszkę

etymologia:

ang. angielski match

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) match
• arabski: (1.1) مباراة f rodzaj żeński
• białoruski: (1.1) матч m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) match m rodzaj męski
• duński: (1.1) match w rodzaj wspólny, sportskamp w rodzaj wspólny, kamp w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) partie f rodzaj żeński, match m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) match
• hiszpański: (1.1) partido m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) wedstrijd
• litewski: (1.1) rungtynės f rodzaj żeński lm liczba mnoga
• niemiecki: (1.1) Match m rodzaj męski/n rodzaj nijaki, Spiel n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) αγώνας m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) матч m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) match w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) partita f rodzaj żeński

źródła: