mecz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mecz (język polski)
wymowa: IPA: [mɛʧ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy
odmiana: (1.1) lp mecz, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) mecz o puchar/mistrzostwo; grać w meczu; wygrać/zremisować/przegrać mecz; mecz piłkarski/piłki nożnej/hokejowy/hokeja/...; mecz kończy się remisem/zwycięstwem/porażką; mecz finałowy/półfinałowy/ligowy/międzypaństwowy; mecz rewanżowy; mecz wyjazdowy/na wyjeździe (=na boisku przeciwnika), mecz u siebie (=na swoim boisku)
synonimy: (1.1) spotkanie, gra
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) mecz o pietruszkę
etymologia: ang. match
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) match
- białoruski: (1.1) матч m
- dolnołużycki: (1.1) match m
- duński: (1.1) match w, sportskamp w, kamp w
- francuski: (1.1) partie f, match m
- górnołużycki: (1.1) match
- grecki: (1.1) αγώνας m
- hiszpański: (1.1) partido m
- holenderski: (1.1) wedstrijd
- niemiecki: (1.1) Match m/n, Spiel n
- rosyjski: (1.1) матч m
- włoski: (1.1) partita f

