ich

ich (język polski)

wymowa:

IPA: [ix], AS: [iχ] wymowa

znaczenia:

zaimek dzierżawczy

(1.1) 3 osoba lm

zaimek osobowy, forma pochodna

(2.1) zob. zobacz: oni, one

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Ich dzieci strasznie hałasują.

(2.1) Kowalscy mieli być, ale jeszcze ich nie ma.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) nasz, mój

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) their, theirs
• dolnołużycki: (1.1) du liczba podwójna jeju, lm liczba mnoga jich
• duński: (1.1) deres
• esperanto: (1.1) ilia
• francuski: (1.1) leur
• górnołużycki: (1.1) du liczba podwójna jeju, lm liczba mnoga jich
• hiszpański: (1.1) su
• islandzki: (1.1) þeirra
• japoński: (1.1) 彼らの (かれらの)
• niemiecki: (1.1) ihr
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,     ,     w kierunku tych osób, jeśli są obecne
• słowacki: (1.1) ich
• szwedzki: (1.1) deras
• tatarski: (1.1) alarnı
• ukraiński: (1.1) їх
• wilamowski: (1.1) ir

źródła:

ich (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ɪç/ wymowa, wymowa austriacka; mein mir mich lm liczba mnoga [viːɐ̯]

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) ja

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza ich, mein, mir, mich; lm liczba mnoga zobacz: wir

przykłady:

(1.1) Ich bin krank. → (Ja) jestem chory.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: du • er • sie • wir • ihr

źródła: