pytać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
pytać (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
- (1.2) sprawdzać zasób wiadomości ucznia
- odmiana:
- (1.1) koniugacja I; aspekt dokonany spytać, zapytać
- przykłady:
- (1.1) Zawsze pytam kandydatów o znajomość języków obcych.
- (1.2) Matematyk miał mnie dziś pytać, więc strategicznie zachorowałam.
- antonimy:
- (1.1) odpowiadać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ask
- arabski: (1.1) استنبأ, سأل ,تساءل, ساءل
- chorwacki: (1.1) pitati
- czeski: (1.1) ptát se
- dolnołużycki: (1.1) pšašaś
- duński: (1.1) spørge
- francuski: (1.1) demander; (1.2) interroger
- górnołużycki: (1.1) prašeć
- hiszpański: (1.1-2) preguntar, interrogar
- ido: (1.1) questionar
- interlingua: questionar
- kazachski: (1.1) сұрау
- niemiecki: (1.1) fragen
- nowogrecki: (1.1) ρωτώ; (1.2) εξετάζω
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1-2) спрашивать
- szwedzki: (1.1) fråga
- tajski: (1.1) ถาม, สอบถาม
- węgierski: (1.1) kérdez
- włoski: (1.1) chiedere, domandare
- źródła:
pytać (język górnołużycki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) szukać
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: „fałszywi przyjaciele” w języku górnołużyckim
- źródła:
