głos

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] głos (język polski)


wymowa: IPA: [gwɔs] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dźwięk wydawany przez istoty żyjące
(1.2) zdolność wydawania dźwięku (1.1)
(1.3) prawo/pozwolenie przemawiania
(1.4) zdanie, osąd, opinia
(1.5) decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
(1.6) muz.  partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym

odmiana: przykłady:

(1.1) Ta piosenkarka ma cudowny głos.
(1.2) Mówiłem przez kilka godzin i zupełnie straciłem głos.
(1.3) Teraz udzielam Pani głosu.
(1.4) Ta publikacja to ważny głos naukowców w spornej kwestii.
(1.5) Wyborcy oddali swój głos na kandydata partii rządzącej.
(1.6) Śpiewaliśmy kolędy w opracowaniach na dwa głosy.

składnia:
kolokacje: (1.1) na ~, słaby/łagodny/silny głos, niski/wysoki głos; (1.2) stracić/nadwerężyć głos; (1.3) udzielać głosu, dochodzić do głosu, dopuścić do głosu, zabrać głos; (1.4) głos doradczy; (1.5) oddać głos, prawo głosu, większość głosów; (1.6) utwór na dwa/trzy/cztery/... głosy; śpiewać na głosy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: psie głosy nie idą w niebiosy, dzieci i ryby głosu nie mają, wstrzymać się od głosu, być przy głosie
etymologia: prasłowiańskie *golsъ
uwagi: zob.  też głos w Wikipedii tłumaczenia: