cudowny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cudowny (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑uˈdɔvnɨ], AS[cudovny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nauczycielka jest cudowna, ale jej synniemiły.
(1.1) W związku ze zbliżającymi się połowinkami w moim liceum rozpoczęłam poszukiwania cudownej sukienki. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cudny, śliczny, piękny, wspaniały, nadzwyczajny
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  cudownie
rzecz.  cud m , cudowność f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: