cudowny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cudowny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fantastyczny, wspaniały, doskonały
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Nauczycielka jest cudowna, ale jej syn – niemiły.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wonderful
- białoruski (1.1) цудоўны
- francuski: (1.1) merveilleux
- grecki: (1.1) θαυμάσιος
- hiszpański: (1.1) maravilloso
- interlingua: (1.1) admirabile
- islandzki: (1.1) undursamlegur
- jidysz: (1.1) וווּנדערלעך (wunderlech), אַ מחיה (a mechaje)
- niemiecki: (1.1) wunderbar, wundervoll
- szwedzki: (1.1) underbar, härlig
