ciekawy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ciekawy (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʨ̑ɛˈkavɨ], AS[ćekavy], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
(1.2) taki, który wzbudza zainteresowanie
(1.3) reg. łódz.  taki, który szybko chodzi, cieka[1]
(1.4) st.pol. , łow.  rączy[2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jestem ciekawy, gdzie znajdziecie otwarty sklep o tej porze.
(1.2) Ta książka jest bardzo ciekawa. Przeczytałam w dwa dni.
(1.3) Nasz pies jest więcej ciekawy, wiecznie cieka po wsi.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zaciekawiony, dociekliwy
(1.2) interesujący
(1.3) ruchliwy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  ciekawski
rzecz.  ciekawość f , ciekawostka f , zaciekawienie n 
przysł.  ciekawie
czas.  ciekawić, ciekać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 186, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 320.