kłopot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kłopot (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskonieżywotny

(1.1) przykra sytuacja, wymagająca reakcji

odmiana: przykłady:

(1.1) Mamy kłopot – dostawca nie dostarczył części na czas.

składnia:
kolokacje: mieć ~ / kłopoty ■ wpaść w ~ ■ wpadać w ~ ■ rozwiązywać ~ / kłopoty ■ rozwiązać ~ / kłopoty
synonimy: (1.1) problem, ambaras, powikłanie, trudność, komplikacja, przeciwność, tarapary, szkopuł
antonimy: (1.1) rozwiązanie, wyjście
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik kłopotliwy; przysł. przysłówek kłopotliwie; czas. czasownik kłopotać, zakłopotać
związki frazeologiczne: nie miała baba kłopotu, kupiła sobie prosię
etymologia:
uwagi: Czasami stosuje się liczbę mnogą (kłopoty) na określenie pojedynczej kłopotliwej sytuacji. tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trouble, problem