naukowiec

naukowiec (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌna^wuˈkɔvʲjɛʦ̑], AS: [na^u̯ukovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się nauką; zob. zobacz też naukowiec w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	naukowiec	naukowcy
dopełniacz	naukowca	naukowców
celownik	naukowcowi	naukowcom
biernik	naukowca	naukowców
narzędnik	naukowcem	naukowcami
miejscownik	naukowcu	naukowcach
wołacz	naukowcu	naukowcy

przykłady:

(1.1) Naukowiec nie jest twórcą prawdy, ale jej odkrywcą (Jan Paweł II).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) uczony

antonimy:

wyrazy pokrewne:

zob. zobacz: nauka

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz: nauka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) scientist
• arabski: (1.1) عالم
• baskijski: (1.1) zientzialari
• bretoński: (1.1) skiantour
• chorwacki: (1.1) naučnik
• dolnołużycki: (1.1) wědomnostnik m rodzaj męski
• duński: (1.1) videnskabsmand w rodzaj wspólny, forsker w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) sciencisto
• francuski: (1.1) homme m rodzaj męski de science
• gruziński: (1.1) მეცნიერი (metsnieri)
• hiszpański: (1.1) científico m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) scientista
• islandzki: (1.1) fræðimaður m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 科学者 (kagakusha)
• jidysz: (1.1) וויסנשאַפֿטלער m rodzaj męski (wisnszaftler)
• kazachski: (1.1) ғалым
• niemiecki: (1.1) Wissenschaftler m rodzaj męski, forma żeńska Wissenschaftlerin f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) forsker m rodzaj męski, vitenskapsmann m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) επιστήμονας m rodzaj męski
• perski: (1.1) عالم
• portugalski: (1.1) cientista m, f, pesquisador m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) учёный m rodzaj męski
• serbski: (1.1) научник
• szwedzki: (1.1) vetenskapsman w rodzaj wspólny
• walijski: (1.1) gwyddonydd m rodzaj męski
• wenecki: (1.1) siensato
• włoski: (1.1) scienziato

źródła: