naukowiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] naukowiec (język polski)

wymowa: IPA: [naʔuˈkɔvʲɛʦ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek zajmujący się nauką

odmiana: przykłady:

(1.1) Naukowiec nie jest twórcą prawdy, ale jej odkrywcą (Jan Paweł II).

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) uczony
antonimy:
związki frazeologiczne:
wyrazy pokrewne: zob. nauka
etymologia: zob. nauka tłumaczenia:

• angielski: (1.1) scientist
• arabski: (1.1) عالم
• baskijski: (1.1) zientzialari
• bretoński: (1.1) skiantour
• chorwacki: (1.1) naučnik
• dolnołużycki: (1.1) wědomnostnik m rodzaj męski
• duński: (1.1) videnskabsmand w rodzaj wspólny, forsker w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) sciencisto
• francuski: (1.1) homme m rodzaj męski de science
• grecki: (1.1) επιστήμονας m rodzaj męski
• gruziński: (1.1) მეცნიერი (metsnieri)
• hiszpański: (1.1) científico m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) scientista
• islandzki: (1.1) fræðimaður m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 科学者 (kagakusha)
• jidysz: (1.1) וויסנשאַפֿטלער m rodzaj męski (wisnszaftler)
• niemiecki: (1.1) Wissenschaftler m rodzaj męski, forma żeńska Wissenschaftlerin f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) forsker m rodzaj męski, vitenskapsmann m rodzaj męski
• perski: (1.1) عالم
• portugalski: (1.1) cientista m, f, pesquisador m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) учёный m rodzaj męski
• serbski: (1.1) научник
• szwedzki: (1.1) vetenskapsman w rodzaj wspólny
• wenecki: (1.1) siensato
• włoski: (1.1) scienziato