moc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: móc
[edytuj] moc (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) siła
- (1.2) fiz. ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach (W); zob. też moc w Wikipedii
- (1.3) pot. wiele, mnóstwo
- (1.4) mat. liczebność zbioru
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Wielu etruskich bogów miało moc uzdrawiania.
- (1.1) Ustawa odrzucona przez Trybunał Konstytucyjny traci moc prawną, nie trzeba jej przestrzegać.
- (1.2) – Którą żarówkę mam kupić - 60- czy 70-watową? – Kup tę o większej mocy, będziemy mieli jaśniej w kuchni.
- (1.3) Na mszy było kupę ludzi i ksiądz zebrał na tacę moc forsy.
- (1.4) Moc zbioru liczb rzeczywistych wynosi continuum i jest większa niż moc zbioru liczb naturalnych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. mocny; czas. mocować, mocować się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1,2) power
- duński: (1.1) magt w; (1.1,2) kraft w, styrke w
- islandzki: (1.1) magn n
- niemiecki: (1.1,2) Kraft f
- slovio: (1.1) moc
[edytuj] moc (slovio)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
odmiana: (1.1) lm mocis
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą моц
