bezrobocie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bezrobocie (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ekon. stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; zob. też bezrobocie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bezrobocie dopełniacz bezrobocia celownik bezrobociu biernik bezrobocie narzędnik bezrobociem miejscownik bezrobociu wołacz bezrobocie
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bezrobocie wynosi 5% (pięć procent/procentów) = 5% ludności nie ma pracy; stopa bezrobocia; pot. iść na bezrobocie → stawać się bezrobotnym, tracić pracę
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym./rzecz. bezrobotny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unemployment
- arabski: (1.1) بطالة
- azerski: (1.1) işsizlik
- duński: (1.1) arbejdsløshed w
- hiszpański: (1.1) desempleo m, paro m
- japoński: (1.1) 失業
- kazachski: (1.1) жұмыссыздық
- nowogrecki: (1.1) ανεργία f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) безработица f
- słowacki: (1.1) nezamestnanosť
- szwedzki: (1.1) arbetslöshet w
- tajski: (1.1) การตกงาน, การว่างงาน
- turecki: (1.1) işsizlik
- źródła: