bezrobocie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bezrobocie (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ekon. stan, w którym jedna lub wiele osób nie może podjąć pracy; zob. też bezrobocie w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp bezroboci|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; blm przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) bezrobocie wynosi 5% (pięć procent/procentów) = 5% ludności nie ma pracy; stopa bezrobocia; pot. iść na bezrobocie → stawać się bezrobotnym, tracić pracę
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym./rzecz. bezrobotny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) bez + robić, robota
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unemployment
- duński: (1.1) arbejdsløshed w