bezrobocie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bezrobocie (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon.  stan, w którym jedna lub wiele osób nie może podjąć pracy; zob.  też bezrobocie w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  bezroboci|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; blm  przykłady:

(1.1) W Warszawie jest najniższe bezrobocie w kraju.

składnia:
kolokacje: (1.1) bezrobocie wynosi 5% (pięć procent/procentów) = 5% ludności nie ma pracy; stopa bezrobocia; pot.  iść na bezrobocie → stawać się bezrobotnym, tracić pracę
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. /rzecz.  bezrobotny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) bez + robić, robota
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach