potęga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
potęga (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przeważająca siła i skuteczność
- (1.2) coś potężnego
- (1.3) mat. wynik potęgowania; zob. też potęga w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potęga potęgi dopełniacz potęgi potęg celownik potędze potęgom biernik potęgę potęgi narzędnik potęgą potęgami miejscownik potędze potęgach wołacz potęgo potęgi
- przykłady:
- (1.1) Ich potęga militarna zmiażdżyła opór przeciwnika.
- (1.2) W tym kamiennym grobowcu drzemią złowrogie siły zdolne obalać potęgi tego świata.
- (1.3) Drugą potęgę nazywamy kwadratem, a trzecią sześcianem.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.3) pierwiastek
- związki frazeologiczne:
- na potęgę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-3) power
- arabski: (1.1) حيل, عزة
- hiszpański: (1.1) poder m, fuerza f, poderío m; (1.2) potencia f; (1.3) potencia f
- szwedzki: (1.3) potens w
- źródła:
