potęga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] potęga (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przeważająca siła i skuteczność
(1.2) coś potężnego
(1.3) mat.  wynik potęgowania; zob.  też potęga w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Ich potęga militarna zmiażdżyła opór przeciwnika.
(1.2) W tym kamiennym grobowcu drzemią złowrogie siły zdolne obalać potęgi tego świata.
(1.3) Drugą potęgę nazywamy kwadratem, a trzecią sześcianem.

składnia:
kolokacje: (1.3) podnieść do potęgi, podstawa ~i, wykładnik ~i
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: na potęgę
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

  • angielski: (1.1-3) power

źródła:

W innych językach