forsa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
forsa (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik forsa dopełniacz forsy celownik forsie biernik forsę narzędnik forsą miejscownik forsie wołacz forso
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- gruba forsa • spać na forsie • mieć forsy jak lodu
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dough, cheese, paper
- duński: (1.1) grunker lm
- francuski: (1.1) fric m, blé m, pognon m
- hiszpański: (1.1) guita f, pasta f
- niemiecki: (1.1) Moneten lm, Kohlen lm
- nowogrecki: (1.1) μαλλί n, παραδάκι n
- źródła:
forsa (papiamento) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
forsa (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- odmiana:
- (1.1) att forsa, forsar, forsade, forsat, forsa!
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 133, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
forsa (tetum) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
