władza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

władza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvwaʣ̑a], AS[vu̯aʒa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) relacja, w której jedna strona - rządząca - ma możliwość oddziaływania na drugą
(1.2) ludzie, którzy rządzą
(1.3) możliwość poruszania kończynami ciała
(1.4) w lm : najwyższe kierownictwo w jakiejś organizacji
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Mój szef ma nade mną władzę, ale tylko w godzinach pracy.
(1.2) Trybunał Konstytucyjny jest po to, aby chronić społeczeństwo przed władzą.
(1.3) Mój kolega skoczył do zbyt płytkiej wody i teraz nie ma władzy w nogach.
(1.4) Władze partii wybrały nowego przewodniczącego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć władzę • władza ustawodawczawładza wykonawczawładza sądowniczawładza rodzicielskawładza opiekuńczawładza państwowawładza dyskrecjonalna
synonimy:
(1.2) rząd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  władca m , władczyni f , władanie n , niedowład m , władze
przym.  władczy
przysł.  władczo
czas.  władać, zawładnąć
związki frazeologiczne:
czwarta władzawładze umysłowe
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: