władza
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] władza (język polski)
wymowa: IPA: [ˈvwaʣa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) relacja, w której jedna strona - rządząca - ma możliwość oddziaływania na drugą
- (1.2) ludzie, którzy rządzą
- (1.3) możliwość poruszania kończynami ciała
- (1.4) w lm: najwyższe kierownictwo w jakiejś organizacji
odmiana: (1) lp władz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Mój szef ma nade |mną władzę, ale tylko w godzinach pracy.
- (1.2) Trybunał Konstytucyjny jest po to, aby chronić społeczeństwo przed władzą.
- (1.3) Mój kolega skoczył do zbyt płytkiej wody i teraz nie ma władzy w nogach.
- (1.4) Władze partii wybrały nowego przewodniczącego.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) rząd
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. władca, władanie, niedowład; przym. władczy
związki frazeologiczne: czwarta władza
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) power; (1.2,4) government
- białoruski (1.1-2) (1.4) улада f, кіраванне n, панаванне n
- duński: (1.1) magt w; (1.2) regering w; (1.3) kraft w; (1.4) styre w, ledelse w
- esperanto: (1.1) potenco
- hiszpański: (1.1-2) poder m, autoridad f; (1.3) uso m, dominio m; (1.4) autoridad f, gobierno m
- islandzki: (1.1) vald n, veldi n; (1.2) yfirvald n
- rosyjski: (1.1-2) власть f; (1.4) власти lm, органы власти lm

