taca
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] taca (język polski)
wymowa: IPA: [ˈtaʦ̑a], AS: [taca]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itd.
- (1.2) rel. koszyczek służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie Mszy świętej
- (1.3) rel. pieniądze zebrane do tacy (1.2)
odmiana: (1) lp tac|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm tac|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Kelnerka niosła tacę pełną talerzy.
- (1.2) Pani Elwira jak zawsze wrzuciła na tacę kilka monet.
- (1.3) Dzisiejsza taca przeznaczona będzie na ogrzewanie kościoła.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. tacka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tray; (1.2) collection
- duński: (1.1) bakke w
- islandzki: (1.1) bakki m, matarbakki m
- jidysz: (1.1) טאַץ m (tac)
- niemiecki: (1.1) Tablett n; (1.2) Kollektenteller m, Kollekte f
- rosyjski: (1.1) поднос m
- szwedzki: (1.1) bricka w; (1.2) kollekttallrik w, kollekthåv w, (1.3) kollekt w
- włoski: (1.1) vassoio m
