październik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] październik (język polski)


wymowa: IPA: /paʑdʑɛrɲik/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego)

odmiana: (1.1) lp  październik, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) W październiku zaczyna się rok akademicki.

składnia:
kolokacje: (1.1) w październiku; dwudziestego października
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  październikowy
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia: w polszczyźnie w znaczeniu (1.1) od XV w.[1]; od słowa paździerze i okresu międlenia lnu i konopii - paździerze były odpadkami z tego procesu[1]; inne, dawne nazwy dziesiątego miesiąca w roku to, za Taszyckim[2]: listopad, listopadł, paździerzeń
uwagi: zobacz też: styczeń ~ luty ~ marzec ~ kwiecień ~ maj ~ czerwiec ~ lipiec ~ sierpień ~ wrzesień ~ październik ~ listopad ~ grudzień tłumaczenia:

źródła:

  1. 1,0 1,1 Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 419, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006. ISBN 83-08-03648-1.
  2. rozdział XXIII, Nazwy miesięcy w: Najdawniejsze zabytki języka polskiego, oprac. Witold Taszycki, s. 136-137, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.