kuchnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kuchnia (język polski)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków
(1.2) urządzenie służące do tego celu
(1.3) piec
(1.4) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości
(1.5) sposób przyrządzania potraw danej osoby, restauracji itp.

odmiana: lp  kuchni|a, ~, ~, ~ę, ~ą, ~, ~o; lm  ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Pójdę do kuchni i ugotuję obiad.
(1.2) Odkąd mamy kuchnię gazową, życie stało się prostsze.
(1.3) Napal w kuchni!
(1.4) Uwielbiam potrawy kuchni włoskiej.
(1.5) Lubię kuchnię babci Marzeny.

składnia: (1.4) kuchnia +przymiotnik; (1.5) kuchnia +D. 
kolokacje:
synonimy: (1.1) kambuz
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  kucharz, kucharka; przym.  kuchenny; (1.2) zdrobn.  kuchenka
związki frazeologiczne: (1.2) kuchnia polowa
etymologia: (1) od rdzenia kuch- oznaczającego gotowanie, z niem., por. küchen („gotować”), +-nia
uwagi: D.  lm  rzad.  kuchen
tłumaczenia: