msza

msza (język polski)

wymowa:

IPA: [m̥ʃa], AS: [m̦ša], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. religia celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; zob. zobacz też msza w Wikipedii

(1.2) muz. muzyka akompaniament liturgiczny

(1.3) muz. muzyka forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), przerodziła się w osobnym, czysto artystycznym kierunku

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	msza	msze
dopełniacz	mszy	mszy
celownik	mszy	mszom
biernik	mszę	msze
narzędnik	mszą	mszami
miejscownik	mszy	mszach
wołacz	mszo	msze

przykłady:

(1.1) Ksiądz odprawił mszę w intencji naszego dziadka.

(1.2-3) Jan Sebastian Bach skomponował słynną „Mszę h-moll”.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Msza Święta, Eucharystia, nabożeństwo, suma

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mszał

przym. przymiotnik mszalny

związki frazeologiczne:

czarna msza

etymologia:

(1.1) łac. łacina missa

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) mass (1.2) (anglik.) Communion Service
• chorwacki: (1.1) misa f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) mše
• dolnołużycki: (1.1) namša f rodzaj żeński
• duński: (1.1) gudstjeneste w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1,2) meso
• francuski: (1.1) messe f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) misa f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) messa f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) missa f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) (katol.) Heilige Messe, (ewang.) Deutsche, evangelische Messe f rodzaj żeński; (1.1-3) Messe f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• portugalski: (1.1) missa f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) обедня
• szwedzki: (1.1) mässa w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) maos

źródła: