magn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

magn (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[mag̊̊n] lm  [mœg̊̊n]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ilość, liczba
(1.2) moc, siła
odmiana:
(1.1) lp  magn, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lm  mögn, mögn, mögnum, ~a (mögnin, mögnin, mögnunum, ~anna)
przykłady:
(1.1) Rannsóknin sýndi það ég er með hækkað magn rauðra blóðkorna.Badanie wykazało, że mam zwiększoną ilość czerwonych ciałek krwi.
składnia:
kolokacje:
(1.2) rafmagnrafsegulmagn
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  magnari, megn
czas.  mega, megna
przym.  magnlaus, megn
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: