olla

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] olla (język fiński)


wymowa: IPA: [ˈo̞lːɑ]
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) być
(1.2) być, znajdować się, przebywać
(1.3) mieć, posiadać
(1.4) być, znajdować się
(1.5) musieć, być zobowiązanym
(1.6) zachowywać się
(1.7) (~ vähällä) prawie/niemal coś zrobić
(1.8) udawać, sprawiać wrażenie, pretendować
(1.9) zamierzać coś za chwilę zrobić, już mieć zamiar coś zrobić

czasownik posiłkowy...

(2.1) ...służący do tworzenia form perfektu i czasu zaprzeszłego

odmiana: (1) olla (→ wzór odmiany)
przykłady:

(1.1) Minä olen puolalainen.Jestem Polakiem/Polką.
(1.1) Minä on nälkäinen.Jestem głodny.
(1.2) Minä olen kotona.Jestem w domu.
(1.3) Minulla oli kissa.Miałem kota.
(1.3) Minulla ei ollut kissaa.Nie miałem kota.
(1.3) Minulla on/ei ole kultaa pankissa.Mam złoto/Nie mam złota w banku.
(1.3) Sinulla on minut.Masz mnie.
(1.4) Pöydällä on kissa.Na stole jest kot.
(1.4) Pöydällä ei ole kissaa.Na stole nie ma kota.
(1.4) Pöydällä on/ei ole kissoja.Na stole koty/nie ma kotów.
(1.4) Pöydällä on/ei ole rahaa.Na stole pieniądze/nie ma pieniędzy.
(1.5) Sinun on tehtävä se uudestaan!Musisz zrobić to od nowa!
(1.5) Se on tehtävä uudestaan.To musi być zrobione od nowa.
(1.6) Hän oli ikään kuin ei olisi huomannut mitään.Zachowywał się tak, jak gdyby niczego nie zauważył.
(1.7) Hän oli taittaa niskansa.Prawie skręcił sobie kark.
(1.8) Mikä tämä on olevinaan?Co to ma być?
(1.9) Hän oli tässä onnistumaisillaan.Już prawie mu się to udało.
(2.1) Olen jo syönyt tänään.Już dzisiaj jadłem.
(2.1) Aamiainen oli jo syöty.Śniadanie zostało już zjedzone.

składnia: (1.3) adess.  + 3.os. + N. /part. /B.  (w zdaniach twierdzących rzeczowniki policzalne są w mianowniku, w zdaniach przeczących - w partytywie; rzeczowniki niepoliczalne zawsze są w partytywie; zaimki osobowe są w bierniku w zdaniach twierdzących i w partytywie w zdaniach przeczących (zob. przykłady)); (1.4) gdzie? + 3.os. + N. /part.  (w zdaniach twierdzących rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej przyjmuje formę mianownika, w zdaniach przeczących - partytywu; rzeczowniki policzalne w liczbie mnogiej oraz rzeczowniki niepoliczalne zawsze przyjmują formę partytywu (zob. przykłady)); (1.5) D.  + 3.os.lp  + imiesłów bierny czasu teraźn. (-tava/-tävä); w stronie biernej: N. /B.  + 3.os.lp + imiesłów bierny czasu teraźn. (-tava/-tävä); (1.6) wyłącznie ze spójnikiem (ikään) kuin (=jak gdyby), który wymaga trybu warunkowego; (1.7) olla (vähällä) + bezok.; (1.8) olla + ess.  lm  imiesłowu czynnego czasu teraźniejszego (-vina/-vinä) + przyrostek dzierżawczy; (1.9) olla + piąty bezokolicznik + przyrostek dzierżawczy
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  olemus, olento, olio, olo, oltavat; czas.  oleilla, oleskella, olettaa, oleutua; przym.  oleellinen, olematon, olennainen, oleva
związki frazeologiczne: olkoon menneeksi, olla kunnossa, on pakko, on parasta
etymologia: z ugrofińskiego *wole- (por. est.  olema, węg.  volt)
uwagi:

[edytuj] olla (interlingua)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) słoik, słój

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!