śniadanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] śniadanie (język polski)

śniadanie (1.1) dla dwóch osób


wymowa: IPA: [ɕɲaˈdãɲɛ], AS: [śńadãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pierwszy posiłek w ciągu dnia; zob.  też śniadanie w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  śniada|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm  ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:

(1.1) Karolina często nie je śniadania, bo nie jest rano głodna.

składnia:
kolokacje: jeść / robić / przygotowywać ~; jeść coś na ~; prosić / zapraszać na ~; pierwsze / drugie ~; ~ angielskie / kontynentalne / wielkanocne
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn.  śniadanko; rzecz.  śniadaniówka; przym.  śniadaniowy; czas.  śniadać
związki frazeologiczne: śniadanie na stole
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: