śniadanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] śniadanie (język polski)
wymowa: IPA: [ɕɲaˈdãɲɛ], AS: [śńadãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
odmiana: (1.1) lp śniada|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:
składnia:
kolokacje: jeść / robić / przygotowywać ~; jeść coś na ~; prosić / zapraszać na ~; pierwsze / drugie ~; ~ angielskie / kontynentalne / wielkanocne
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. śniadanko; rzecz. śniadaniówka; przym. śniadaniowy; czas. śniadać
związki frazeologiczne: śniadanie na stole
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) mëngjes
- angielski: (1.1) breakfast
- chorwacki: (1.1) doručak m
- czeski: (1.1) snídaně
- dolnołużycki: (1.1) snědanje n, pot. fryštuka f
- esperanto: (1.1) matenmanĝo
- fiński: (1.1) aamiainen, aamupala
- francuski: (1.1) petit déjeuner m
- górnołużycki: (1.1) snědanje
- grecki: (1.1) πρωινό n
- hiszpański: (1.1) desayuno m
- interlingua: (1.1) jentaculo
- islandzki: (1.1) morgunverður m
- jidysz: (1.1) פֿרישטיק m (frisztik), איבערבײַסן n (iberbajsn)
- niemiecki: (1.1) Frühstück n, szwajc. Morgenessen n
- norweski (bokmål): (1.1) frokost m
- rosyjski: (1.1) завтрак m
- wilamowski: (1.1) fryśtyk