zamiar
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zamiar (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zamiar zamiary dopełniacz zamiaru zamiarów celownik zamiarowi zamiarom biernik zamiar zamiary narzędnik zamiarem zamiarami miejscownik zamiarze zamiarach wołacz zamiarze zamiary
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) poważne ~y, wrogie ~y; coś leży w czyichś ~ach, coś kończy się na ~ach; nie mieć ~u
- synonimy:
- (1.1) chęć, pragnienie, plan, intencja
- antonimy:
- (1.1) przypadek
- wyrazy pokrewne:
- czas. zamierzać
- przym. zamierzony
- związki frazeologiczne:
- mierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) intention
- arabski: (1.1) غاية
- francuski: (1.1) intention f
- hindi: (1.1) इरादा m
- islandzki: (1.1) áætlun f, plan n
- kazachski: (1.1) мақсат, пиғыл
- niemiecki: (1.1) Absicht f
- rosyjski: (1.1) намерение n
- szwedzki: (1.1) avsikt w, mening w
- włoski: (1.1) intenzione f
- źródła:
