świeca

świeca (język polski)

świeca (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕfʲjɛʦ̑a], AS: [śfʹi ̯eca], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; zob. zobacz też świeca w Wikipedii

(1.2) dawna jednostka natężenia światła; zob. zobacz też świeca w Wikipedii

(1.3.1) element zapłonu silnika benzynowego, świeca zapłonowa; zob. zobacz też świeca zapłonowa w Wikipedii

(1.3.2) świeca żarowa element rozruchu silnika wysokoprężnego; zob. zobacz też świeca żarowa w Wikipedii

(1.4) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach

(1.5) gwałtowny pionowy wzlot samolotu; zob. zobacz też świeca (lotnictwo) w Wikipedii

(1.6) świeca dymna, świeca zapachowa przedmioty zmieniające skład powietrza w sposób zaplanowany przez wytwórcę; zob. zobacz też świeca w Wikipedii

(1.7) daw. dawniej, dawny rakieta świetlna opadająca na spadochronie

odmiana:

(1.1-7)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	świeca	świece
dopełniacz	świecy	świec
celownik	świecy	świecom
biernik	świecę	świece
narzędnik	świecą	świecami
miejscownik	świecy	świecach
wołacz	świeco	świece

przykłady:

(1.1) Blask świec stworzył intymny nastrój.

(1.2) Natężenie oświetlenia tej zabytkowej lampy oceniano na 10 000 świec.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zapalić świecę

(1.3) świeca zapłonowa

(1.6) świeca dymna/zapachowa/odstraszająca/owadobójcza

synonimy:

(1.1) gromnica, ogarek, znicz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik światło n rodzaj nijaki, świeczka, świecznik

czas. czasownik świecić, świecować

przym. przymiotnik świecowy, świecowany

związki frazeologiczne:

Panu Bogu świecę a diabłu ogarek • ze świecą szukać

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) candle
• arabski: (1.1) شمعة f rodzaj żeński; (1.3.1) شمعة احتراق
• bułgarski: (1.1) свещ f rodzaj żeński
• chorwacki: (1.1) svijeća f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) swĕca f rodzaj żeński
• duński: (1.1) lys n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) kandelo
• francuski: (1.1) bougie f rodzaj żeński. chandelle f rodzaj żeński; (1.3.1) bougie f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) נר m rodzaj męski (ner)
• hiszpański: (1.1) vela f rodzaj żeński, cirio m rodzaj męski; (1.2) candela f rodzaj żeński; (1.3) bujía f rodzaj żeński; (1.4) apoyo m rodzaj męski invertido; (1.5) empinada f rodzaj żeński, encabritamiento m rodzaj męski; (1.6) bote m rodzaj męski fumígeno
• interlingua: (1.1) candela
• islandzki: (1.1) kerti n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) ליכט f rodzaj żeński/n rodzaj nijaki (licht)
• kaszubski: (1.1) swiéca
• macedoński: (1.1) свеќа f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Kerze f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) κερί n rodzaj nijaki; (1.2) κηρίο n rodzaj nijaki, καντέλα f rodzaj żeński; (1.3) μπουζί n rodzaj nijaki, σπινθηριστής m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-2) свеча f rodzaj żeński, (1.3.1) свеча зажигания f rodzaj żeński, запальная свеча f rodzaj żeński; (1.5) свечка f rodzaj żeński; (1.6) дымовая шашка f rodzaj żeński, ароматическая свеча f rodzaj żeński
• suahili: (1.1) mshumaa
• szwedzki: (1.1) ljus w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) свіча, свічка f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) gyertya
• włoski: (1.1) candela f rodzaj żeński

źródła: