plecy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] plecy (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) anat. tylna część tułowia, od barków do pasa; zob. też plecy w Wikipedii
- (1.2) tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)
- (1.3) pot. poparcie wpływowych osób
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba mnoga mianownik plecy dopełniacz pleców celownik plecom biernik plecy narzędnik plecami miejscownik plecach wołacz plecy
- przykłady:
- (1.1) Bolą mnie plecy.
- (1.2) Prasując koszulę, wypaliłem dziurę na plecach.
- (1.3) Ten człowiek dostał to stanowisko, bo ma mocne plecy.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- tam gdzie plecy tracą swą szlachetną nazwę • robić coś za czyimiś plecami • chować się za czyimiś plecami • mieć plecy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) back
- arabski: (1.1) ظهر, marok. arab. ضهر
- białoruski: (1.1) спіна f
- esperanto: (1.1) dorso
- fenicki: (1.1) 𐤑𐤄𐤓
- francuski: (1.1-2) dos m; (1.3) piston m
- hiszpański: (1.1-2) espalda f; (1.3) aldabas lm f, espaldas lm f
- jidysz: (1.1) פּלייצע f (plejce)
- niemiecki: (1.1) Rücken m
- norweski (bokmål): (1.1) rygg
- nowogrecki: (1.1-3) πλάτη f
- rosyjski: (1.1) спина f
- slovio: (1.1) hrebet (хребет)
- suahili: (1.1) mgongo
- szwedzki: (1.1) rygg
- węgierski: (1.1) hát
- włoski: (1.1) dorso m, schiena f
- źródła:
