chemia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chemia (język polski)
wymowa: IPA: [ˈxɛmʲa] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; zob. też chemia w Wikipedii
- (1.2) pot. dużo sztucznych (nienaturalnych) środków chemicznych
- (1.3) pot. pociąg seksualny do drugiej osoby
odmiana: (1) lp chemi|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm
przykłady:
- (1.1) Mój brat studiuje chemię.
- (1.2) W tych warzywach nie ma żadnych zdrowych substancji, tylko sama chemia.
składnia:
kolokacje: (1.1) chemia organiczna, chemia nieorganiczna
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. chemiczny; rzecz. chemik, agrochemia, biochemia, fizykochemia
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z gr.; (1.2) z (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chemistry
- duński: (1.1) kemi w
- esperanto: (1.1) kemio/ĥemio
- farerski: (1.1) evnafrøði f
- francuski: (1.1) chimie f
- grecki: (1.1) χημεία f
- hiszpański: (1.1) química f
- interlingua: (1.1) chimia
- islandzki: (1.1) efnafræði f
- japoński: (1.1) 化学 (かがく, kagaku)
- jidysz: (1.1) כעמיע f (chemje)
- niemiecki: (1.1) Chemie f
- norweski (bokmål): (1.1) kjemi m
- rosyjski: (1.1-2) химия f
- slovio: (1.1) химиа/himia
- ukraiński: (1.1) хімія f
- węgierski: (1.1) kémia
