rakieta

rakieta (język polski)

wymowa:

IPA: [raˈcɛta], AS: [raḱeta], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; zob. zobacz też rakieta w Wikipedii

(1.2) wojsk. wojskowość pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego

(1.3) raca służąca do sygnalizacji lub oświetlenia

(1.4) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rakieta	rakiety
dopełniacz	rakiety	rakiet
celownik	rakiecie	rakietom
biernik	rakietę	rakiety
narzędnik	rakietą	rakietami
miejscownik	rakiecie	rakietach
wołacz	rakieto	rakiety

przykłady:

(1.2) Pierwsza islandzka rakieta została wystrzelona w powietrze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rakieta międzykontynentalna

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik rakietowy

rzecz. rzeczownik rakietka, rakietnica

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: raca

• angielski: (1.1) rocket, racket
• arabski: (1.1-2) صاروخ
• francuski: (1.1-3) fusée f rodzaj żeński; (1.4) raquette f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-3) cohete m rodzaj męski; (1.4) raqueta f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) foguete, foguetão
• szwedzki: (1.1-2) raket w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) razzo, missile

źródła: