wosk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: wósk

wosk (język polski)[edytuj]

wosk (1.1)
Bitelsi z wosku (1.1)
wymowa:
IPA[vɔsk], AS[vosk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; zob.  też wosk w Wikipedii
(1.2) gwara przestępcza złoto[1]
(1.3) gwara przestępcza przedmioty pochodzące z kradzieży[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie polecam wosku sojowego, ponieważ jest komedogenny.
(1.1) W XVI wieku wosk był cennym i poszukiwanym na rynkach europejskich surowcem oraz jednym z podstawowych artykułów polskiego eksportu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) plaster wosku • wosk pszczeli • wosk uszny • wosk do depilacjiwosk ortodontycznywosk pisarskiwosk cukrowy • wosk palmowywosk skalny / ziemny / torfowyświeca / figura / tabliczka / model z wosku • wosk naturalny / chemiczny • wosk krystaliczny / mikrokrystalicznywosk punickiwytapianie / produkcja wosku • miękki / twardy / rozgrzany / gorący / stopiony / granulowany wosk • pociągnąć / nasmarować / pokryć woskiem • zrobić coś z wosku • użyć wosku do czegośwosk traconymetoda wosku traconegożółty jak wosk • rozpływać się jak wosk
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  woskowina f , woszczyna f , woskarka f , woskownica f , woskowanie n , woskarz n , woskoboiny lm , woskobojne n , woskobojnia f , woskowiec m , woskodrzew m , woskopalma f , woskownik m , woskowniczka f , woskownictwo n , woskownicowate lm , woskówka f , woskowatość f 
zdrobn.  woszczek m 
zgrub.  woszczysko n 
czas.  woskować ndk. , nawoskować, woszczyć
przym.  woskowy, woskowaty, woskowożółty, woskowny, woszczysty, nawoskowany, bezwoskowy, woskowniczy
przysł.  woskowo, woskowato
związki frazeologiczne:
dać się lepić jak woskmięknąć jak woskbyć miękkim jak woskmieć serce miękkie jak wosklać woskkto jest z wosku, niech ogień omijana Andrzeja wosk lejadziś cień wosku ci ukaże, co ci życie niesie w darze
etymologia:
(1.1) prasł.   *voskъ
(1.2) jid. [1]
(1.3) od (1.2)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Agnieszka Małocha, Żydowskie zapożyczenia leksykalne w socjolekcie przestępczym w: Język a kultura, t. 10, Języki subkultur pod red. Janusza Anusiewicza i Bogdana Sicińskiego, Wrocław 1994, s. 137.