wiara

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Wiara

wiara (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈvʲjara], AS: [vʹi ̯ara], zjawiska fonetyczne: zmięk. • i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych
(1.2) pot.  przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia
(1.3) reg. pozn.  określenie na grupę towarzyszy
odmiana:
(1.1-3)
 
przypadek liczba pojedyncza
mianownik wiara
dopełniacz wiary
celownik wierze
biernik wiarę
narzędnik wiarą
miejscownik wierze
wołacz wiaro
przykłady:
(1.1) Twoja wiara w to, że czterolistna koniczyna przynosi szczęście, graniczy już z zabobonem.
(1.2) Męczennika torturowano, bo nie chciał wyrzec się swojej wiary.
(1.3) Za mną, wiara!
składnia:
(1.1) wiara w + B. 
kolokacje:
(1.1) wiara w Boga / w czyjeś czyste intencje • wiara w cuda / zabobony • przyjmować na wiarę
(1.2) wiara rzymskokatolicka • wyrzec się wiary • dawać wiarę
synonimy:
(1.1) zaufanie
(1.2) religia, wyznanie
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wierność f , wierzenie n , Wiara f 
przym.  wierny
czas.  wierzyć
związki frazeologiczne:
człowiek małej wiary • dobra wiara • zła wiara • wiara w człowieka • w dobrej wierze
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=wiara&oldid=3184009”