koniczyna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

koniczyna (język polski)[edytuj]

koniczyna (1.1)
koniczyna (1.2)
wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na], AS[kõńična], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  Trifolium L.[1]; rodzaj roślin z rodziny bobowatych; zob.  też koniczyna w Wikipedii
(1.2) liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na łące zebraliśmy trochę koniczyny dla królika.
składnia:
kolokacje:
(1.1) koniczyna białakoniczyna białoróżowakoniczyna brunatnakoniczyna długokłosowakoniczyna drobnogłówkowakoniczyna dwukłosowakoniczyna kasztanowatakoniczyna kreskowanakoniczyna krwistoczerwonakoniczyna łąkowakoniczyna czerwonakoniczyna łubinowatakoniczyna odstającakoniczyna pagórkowakoniczyna pannońskakoniczyna wielkogłówkowakoniczyna pogiętakoniczyna polnakoniczyna rozdętakoniczyna różnoogonkowakoniczyna złocistożółtakoniczyna żółtobiałauprawiać / jeść / kosić koniczynę
(1.2) czterolistna koniczyna
synonimy:
(1.1) reg. śl.  krasikoń
(1.2) reg. śl.  krasikoń, koniczynka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  koniczynisko n , koniczysko n , wykoniczynienie n 
zdrobn.  koniczynka f 
przym.  koniczynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Trifolium w katalogu gatunków