koniczyna

koniczyna (język polski)

kwiat koniczyny (1.1)

koniczyna (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na], AS: [kõńičỹna], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. botanika rodzaj roślin z rodziny bobowatych; zob. zobacz też koniczyna w Wikipedii

(1.2) liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

odmiana:

przykłady:

(1.1) Na łące zebraliśmy trochę koniczyny dla królika.

składnia:

kolokacje:

(1.1) koniczyna biała, koniczyna białoróżowa, koniczyna brunatna, koniczyna długokłosowa, koniczyna drobnogłówkowa, koniczyna dwukłosowa, koniczyna kasztanowata, koniczyna kreskowana, koniczyna krwistoczerwona, koniczyna łąkowa (= koniczyna czerwona), koniczyna łubinowata, koniczyna odstająca, koniczyna pagórkowa, koniczyna pannońska, k. wielkogłówkowa, koniczyna pogięta, koniczyna polna, koniczyna rozdęta, koniczyna różnoogonkowa, koniczyna złocistożółta, koniczyna żółtobiała; uprawiać/jeść/… koniczynę

(1.2) czterolistna koniczyna

synonimy:

(1.1-2) reg. śl. regionalizm śląski krasikoń

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) zdrobn. zdrobniale koniczynka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) clover
• esperanto: (1.1) trifolio
• francuski: (1.1-2) trèfle m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) trébol m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) trifolium n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1-2) τριφύλλι n rodzaj nijaki
• pruski: (1.1) ābils m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1) kłej m rodzaj męski

źródła: