zaufanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zaufanie (język polski)
wymowa: IPA: /zau'faɲɛ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przekonanie, że można komuś ufać, zaufać; wiara, że nie zostanie się oszukanym lub skrzywdzonym przez daną osobę
- (1.1) Bezgranicznym zaufaniem darzę tylko moją rodzinę.
składnia:
kolokacje: (1.1) bezgraniczne/pełne ~, mąż zaufania, telefon zaufania, mieć ~ do kogoś/czegoś; wzbudzać ~, darzyć/obdarzyć zaufaniem
synonimy: (1.1) wiara, ufność
antonimy: (1.1) nieufność
wyrazy pokrewne: czas. ufać, zaufać; ims. zaufany; przym. ufny; przysł. ufnie
związki frazeologiczne: powiedzieć coś w zaufaniu
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
