fé

fé (język islandzki)

wymowa:

IPA: [fjɛː] D. dopełniacz [ˈfjauːr̥]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) żywy inwentarz, bydło (zwłaszcza owce)

(1.2) pieniądze

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza fé, ~, ~, fjár (féð, féð, fénu, fjársins)

przykłady:

(1.2) Björn var nú í víkingu að afla sér fjár og frægðar. (Bjarnar saga Hítdælakappa) → A Björn opuścił właśnie dom i wyruszył do dalekich krajów, by zdobyć pieniądze i sławę.

składnia:

kolokacje:

(1) búfé • fébætur • fégirnd • félag • fénaður • fjárdráttur • fjárfesting • fjárhagur • fjárlög • fjármagn • fjármál • fjárnám • lausnarfé

synonimy:

(1.1) búfé

(1.2) peningar

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik félaus

związki frazeologiczne:

leggja fé til höfuðs e-m

etymologia:

st.nord. staronordyjski fé << pragerm. pragermański ( słowo rekonstruowane) *fehu << praindoeur. praindoeuropejski ( słowo rekonstruowane) *pek̑u- („bydło”)

por. porównaj st.ang. staroangielski feoh (ang. angielski fee), swn. staro-wysoko-niemiecki fihu (niem. niemiecki Vieh), hol. holenderski vee, szw. szwedzki fä, goc. gocki 𐍆𐌰𐌹𐌷𐌿 (faihu); łac. łacina pecus, sanskr. sanskryt पशु (paśu), alb. albański pilë

uwagi:

źródła: