cud

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: cüdčud

cud (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑ut], AS[cut], zjawiska fonetyczne: wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel.  niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; zob.  też cud (religia) w Wikipedii
(1.2) przen.  rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
odmiana:
przykłady:
(1.1) Apostołowie chodzili i czynili cuda.
(1.2) To prawdziwy cud! Auto zostało całkowicie zniszczone w wypadku, a on wyszedł z niego bez żadnych ran!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cudowność f , cudak m 
przym.  cudowny, cudny, cudaczny
przysł.  cudownie
związki frazeologiczne:
cuda na kijuósmy cud świata
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

cud (język angielski)[edytuj]

wymowa:
enPR: kŭd, IPA: /kʌd/, SAMPA: /kVd/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool.  u przeżuwaczy, częściowo strawiony pokarm
odmiana:
przykłady:
(1.1) Cud is a portion of food that returns from a ruminant's stomach to be chewed for the second time.Częściowo strawiony pokarm powraca z żołądka przeżuwacza do jamy gębowej, by być przeżutym jeszcze raz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1.1) chewing one's cud
etymologia:
uwagi:
źródła: