cud
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cud (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej
- (1.2) przen. rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
odmiana: przykłady:
- (1.1) Apostołowie chodzili i czynili cuda.
- (1.2) To prawdziwy cud! Auto zostało całkowicie zniszczone w wypadku, a on wyszedł z niego bez żadnych ran!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. cudak; przym. cudowny, cudny, cudaczny
związki frazeologiczne: ósmy cud świata
etymologia: dawniej cudo, od czu-ć (jak stado od stać), cudny, cudak, cudacki: 'to, co wpada w czucie (słuch)',jak dziw 'to, co wpada w oko'. Pierwiastek skju- (p. czuć), dlatego różnica w nagłosie między cud a czuć, ale cud nie mazurzenie, chociaż Słowacy czud mają (Czesi nie znają tego słowa); rus. czudo; cudowny, cudować.
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) miracle, wonder
- esperanto: (1.1-2) miraklo
- francuski: (1.1) miracle
- grecki: (1.1-2) θαύμα n
- hiszpański: (1.1) milagro; (1.2) milagro m, maravilla f, prodigio m
- ido: (1.1) miraklo
- islandzki: (1.1) kraftaverk n, undur n, jarteikn n
- japoński: (1.1) 奇跡 (きせき), ミラクル
- łaciński: (1.1) miraculum
- niemiecki: (1.1) Wunder n
- portugalski: (1.1) milagre
- rosyjski: (1.1-2) чудо n
- rumuński: (1.1) miracol
- węgierski: (1.1) csoda
- włoski: (1.1) miracolo, prodigio
[edytuj] cud (język angielski)
wymowa: IPA: /kʌd/
znaczenia:
odmiana: przykłady:
- (1.1) Cud is a portion of food that returns from a ruminant's stomach to be chewed for the second time. → Częściowo strawiony pokarm powraca z żołądka przeżuwacza do jamy gębowej, by być przeżutym jeszcze raz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) chewing one's cud
etymologia: od anglosaskiego cudu, cwudu
uwagi:
