wierny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wierny (język polski)
wymowa: IPA: [ˈvʲɛrnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wykazujący się wiernością
- (1.2) o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
w użyciu rzeczownikowym, rodzaj męski
odmiana: (1) wiern|y, ~a, ~e, ~i, ~e; stopień wyższy bardziej ~y przykłady:
- (1.1) Każdy pies jest wierny swojemu panu.
- (1.2) Najnowszy film reżysera oparty na książce był jej jednak niezbyt wierny.
- (2.1) Kapłan zwrócił się do wiernych.
składnia: (1.1) wierny +C.
kolokacje: (1.1) ~y żonie/ideałom/złożonej przysiędze/...; (1.2) ~y oryginałowi; ~y przekład, ~a kopia, ~e tłumaczenie
synonimy: (1.1) lojalny; (1.2) ścisły, dokładny, zgodny
antonimy: (1.1) zdradliwy; (2.1) niewierny
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. wierność; (2.1) rzecz. wiara; czas. wierzyć/uwierzyć
związki frazeologiczne: wierny jak pies, być czyimś wiernym odbiciem
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) faithful; (1.2) faithful, true
- dolnołużycki: (1.1) zwěrny
- duński: (1.1-2) tro, trofast
- esperanto: (1.1-2) fidela
- grecki: (1.1) πιστός; (1.2) ακριβής
- hiszpański: (1.1-3) fiel
- niemiecki: (1.1-2) treu, getreu; (1.2) Gläubiger m; (2.1) genau, exakt
- rosyjski: (1.1-2) верный; (2.1) верующий m
- włoski: (1.1-2, 2.1) fedele
