przewodnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Przewodnik

przewodnik (język polski)[edytuj]

przewodnik (1.1) pokazuje wystawę
przewodnik (1.4) z psem
przewodnik (2.1)
przewodniki (2.2)
pies przewodnik (3.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pʃɛˈvɔdʲɲik], AS[pševodʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
(1.2) osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
(1.3) przywódca duchowy lub ideowy
(1.4) opiekun służbowego psa
(1.5) harc.  podstawowy stopień instruktorski w harcerstwie, oznaczany granatową podkładką pod Krzyżem Harcerskim; zob.  też przewodnik (stopień instruktorski) w Wikipedii
(1.6) harc.  instruktor posiadający stopień przewodnika (1.5)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.; zob.  też przewodnik (publikacja) w Wikipedii
(2.2) fiz.  substancja, która przewodzi prąd elektryczny; zob.  też przewodnik elektryczny w Wikipedii
(2.3) bot.  część pędu głównego drzewa, która znajduje się powyżej najniższego konara; zob.  też przewodnik (botanika) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) pies, który prowadzi niewidomego
odmiana:
(1.1-6)
(2.1-3)
(3.1)
przykłady:
(1.1) Przewodnik oprowadził hałaśliwą grupę turystów po Starym Mieście.
(1.2) Podróżnik zdecydował się wynająć murzyńskiego przewodnika do przejścia przez dżunglę.
(2.1) Mimo że mieliśmy przewodnik, nie znaleźliśmy domu, w którym mieszkał znany pisarz.
(2.2) Najlepszymi przewodnikami srebro, miedź i żelazo.
składnia:
kolokacje:
(2.1) przewodnik po Warszawie / Krakowie / okolicy / zamku / muzeum / …
(2.2) półprzewodnik
synonimy:
(1.3) guru
(1.5) skr.  pwd.
(1.6) skr.  pwd.
antonimy:
(2.2) izolator
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przewodnictwo n , przewodzenie n , przewodniczenie n , przewodniczący m , przewodnicząca f 
forma żeńska przewodniczka f 
czas.  przewodzić ndk. , przewodniczyć ndk. 
przym.  przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy
skr.  pwd.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  przewodzić
uwagi:
zob.  też przewodnik w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: