przewodnik

przewodnik (język polski)

przewodnik (1.4) z psem

wymowa:

wymowa, IPA: [pʃɛˈvɔdʲɲik], AS: [pševodʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.

(1.2) osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę

(1.3) rel. religia guru, przywódca duchowy

(1.4) opiekun służbowego psa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.

(2.2) fiz. fizyka substancja, która dobrze przewodzi prąd elektryczny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) pies, który prowadzi niewidomego

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przewodnik	przewodnicy
dopełniacz	przewodnika	przewodników
celownik	przewodnikowi	przewodnikom
biernik	przewodnika	przewodników
narzędnik	przewodnikiem	przewodnikami
miejscownik	przewodniku	przewodnikach
wołacz	przewodniku	przewodnicy

(2.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przewodnik	przewodniki
dopełniacz	przewodnika	przewodników
celownik	przewodnikowi	przewodnikom
biernik	przewodnik	przewodniki
narzędnik	przewodnikiem	przewodnikami
miejscownik	przewodniku	przewodnikach
wołacz	przewodniku	przewodniki

(3.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przewodnik	przewodniki
dopełniacz	przewodnika	przewodników
celownik	przewodnikowi	przewodnikom
biernik	przewodnika	przewodniki
narzędnik	przewodnikiem	przewodnikami
miejscownik	przewodniku	przewodnikach
wołacz	przewodniku	przewodnicy

przykłady:

(1.1) Przewodnik oprowadził hałaśliwą grupę turystów po Starym Mieście.

(1.2) Podróżnik zdecydował się wynająć murzyńskiego przewodnika do przejścia przez dżunglę.

(2.1) Mimo że mieliśmy przewodnik, nie znaleźliśmy domu, w którym mieszkał znany pisarz.

(2.2) Najlepszymi przewodnikami są srebro, miedź i żelazo.

składnia:

kolokacje:

(2.1) przewodnik po Warszawie / Krakowie / okolicy / zamku / muzeum / …

(2.2) półprzewodnik

synonimy:

antonimy:

(2.2) izolator

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik przewodzić

przym. przymiotnik przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy

(1) forma żeńska przewodniczka

(2.2) rzecz. rzeczownik przewodnictwo

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1) od przewodzić

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) guide; (1.2) guide; (2.1) guide, guide book; (2.2) conductor
• arabski: (1.2) هادي
• czeski: (2.1) průvodce
• esperanto: (1.1) gvidanto, gvidisto; (1.2) gvidanto; (1.3) gvidanto, gvidisto; (2.1) gvidlibro
• hawajski: (1.2) kukui
• hiszpański: (1.1) guía m rodzaj męski; (1.2) guía m rodzaj męski; (2.1) guía f rodzaj żeński; (2.2) conductor m rodzaj męski
• jidysz: (1.1,2) פֿירער m rodzaj męski (firer); (1.1-2,2.1) וועגווײַזער m rodzaj męski (wegwajzer); (2.2) דורכפֿירער m rodzaj męski (durchfirer); (1.3) מדריך m rodzaj męski (madrech)
• łaciński: (1.2) ductor m rodzaj męski, dux m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1-2) Führer m rodzaj męski, Leiter m rodzaj męski; (2.1) Reiseführer m rodzaj męski; (2.2) Leiter m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) ξεναγός, οδηγός; (2.1) οδηγός; (2.2) αγωγός
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) гид m rodzaj męski, экскурсовод m rodzaj męski; (1.2) проводник m rodzaj męski; (1.3) вожак m rodzaj męski, гуру m rodzaj męski; (2.1) путеводитель m rodzaj męski; (2.2) проводник m rodzaj męski
• slovio: (2.2) provod (провод)
• szwedzki: (2.2) ledare w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) guida f rodzaj żeński, cicerone m rodzaj męski; (2.1) guida f rodzaj żeński, baedeker m rodzaj męski; (2.2) conduttore m rodzaj męski

źródła: