opiekun

opiekun (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔˈpʲjɛkũn], AS: [opʹi ̯ekũn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba, która się kimś lub czymś opiekuje

(1.2) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	opiekun	opiekunowie/opiekuni
dopełniacz	opiekuna	opiekunów
celownik	opiekunowi	opiekunom
biernik	opiekuna	opiekunów
narzędnik	opiekunem	opiekunami
miejscownik	opiekunie	opiekunach
wołacz	opiekunie	opiekunowie/opiekuni

przykłady:

(1.1) Niech żyje wiecznie pan nasz, Ramzes XIII, opiekun uciśnionych! (B. Prus: Faraon)

składnia:

kolokacje:

(1.2) ~ prawny

synonimy:

obrońca

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik opiekunka f rodzaj żeński, opieka f rodzaj żeński opiekuńczość f rodzaj żeński

czas. czasownik opiekować się, opieka, opiekować się

przym. przymiotnik opiekuńczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) guardian, carer
• arabski: (1.1) راع ,مهيمن ,حافظ
• francuski: (1.1) gardien
• szwedzki: (1.1) vårdare w rodzaj wspólny

źródła: