substancja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] substancja (język polski)

wymowa: IPA: [supˈstanʦja]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. chemia klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza substancj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm liczba mnoga substancj|e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Tych substancji nie wolno ze sobą mieszać!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) materiał
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: farm. farmaceutyka substancja czynna, substancja aktywna
etymologia: łac. łacina substantia - "istota"
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) substance
• duński: (1.1) substans w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) substance f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) ουσία f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) sustancia f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Substanz f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) substans m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) субстанция f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) речовина f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) sostanza f rodzaj żeński